Bo Nadal e Próspero aninovo 2013!!

Clase de 5º de Primaria

Traballamos cos ordenadores Abalar

O venres 14 de decembro por primeira vez toda a clase traballamos no proxecto Abalar.

Fixemos un traballo por parellas en LibreOffice, déronnos unhas instrucións para facelo. O traballo consistía en definir o significado de árbores, arbustos e herbas, utilizando un estilo que nos indicaron, poñer fotos, facer un enlace e unha taboa cun exemplo de cada tipo de planta.

Aquí nos vedes traballando moi ilusionados!!!


Tania e Mario Núñez

película tempos modernos

Tempos Modernos (Modern Times) é unha película en blanco e negro de Charles Chaplin que trata da industria.

A película é moi divertida e Chaplin non deixa de meterse en lios,pero hai algunhas cousas que pasan tamen na actualidade,por exemplo que hai moita xente pobre, como a amiga de Chaplin, que por comer algo chegou a roubar unha barra de pan. 

Tamen hai moitas folgas porque os traballadores traballaban moitas horas,en malas condicions e gañaban unha miseria; ademais, nos traballos en cadea, o xefe sempre lle daba mais rapido para aumentar a productividade, e incluso querian eliminar a hora do almorzo cunha maquina que che da de comer automaticamente.

Unha vez, Chaplin foi a o hospital e, cando saiu, a sua fa brica cerrara. Atopouse en medio dunha manifestacion, e así toda a pelicula, de manifestación en manifestacion.

Cando Chaplin encontra traballo nun centro comercial, entran uns homes pola noite,pero resultaron non ser ladrons, senon xente pobre que tiña fame debido a escasez de traballo. Mais tarde,despois da hora do almorzo do seu primeiro dia de traballo, volven a poñerse en folga.

A pelicula ensínanos que temos dereito a traballar, pero en condicións dignas, e que sempre debemos intentar superar as dificultades.       

A nai de Sergio veu lernos dous contos

A nai de Sergio veu contarnos dous contos  verdadeiramente bonitos, un era "El mejor regalo del  mundo", escrito por Ricard Ruíz Garzón, ilustracións de Claudia Degliuomini,  e o outro era "La escuela secreta de Nasreen", escrito por Jeanette Winter, unha historia baseada  en feitos reais.


                              

    
     
                                "EL MEJOR REGALO DEL MUNDO"


Anita cada cumpreanos agardaba o agasallo do seu padriño. Era explorador e cada ano  agasallábaa cun libro dos sitios que visitara. Os libros estaban envoltos nun precioso papel de regalo cunhas preciosas e brilantes estrelas douradas. Esta vez  chegoulle  un libro envolto en papel dourado e cun precioso lazo. Entón Anita desenvolveu o papel e alí encontrou varios libros en branco. Sentiuse decepcionada porque esperaba un libro escrito. 

Ó día seguinte, Anita abriu un dos libros e encontrou unha pregunta. Desde esa mañá, esperta sabendo que no libro aparecerá unha nova mensaxe do seu padriño. 

A mañá do seu cumpreanos, coma sempre, abriu o libro que contiña unha nova frase: "Abre a porta". Ao abrir a porta, encontrouse co seu padriño!! Rematou a festa e o padriño despediuse.

Ao día seguinte pola mañá no libro apareceu unha nova mensaxe que dicía así: "Se contestas unha serie de preguntas, entrarás no clube de exploradores. Terás que redactar nos demais libros as túas historias" Para ela converteuse no mellor agasallo do mundo, nunca lle regalaran un libro máxico.





                         

"LA ESCUELA SECRETA DE NASREEN"

Nasreen é unha pequena nena que vive coa súa avoa en Afganistán porque o seu pai estaba arrestado polos talibáns e a súa nai foi na súa busca. 

Neste país os talibáns prohiben ás mulleres saír da casa soas e ir á escola. A avoa decide levala a unha escola segreda que está preto da súa casa. Nasreen sentouse ao lado dunha nena pero non lle contestou e así cada día. Pasado un tempo, foi superando a súa tristura, comezou a falar e fixéronse amigas. 

 

Na actualidade, unha nena de Afganistán foi tiroteada por negarse a deixar a escola.



         



Non é xusto.  As nenas tamén queren aprender, pero, como di a miña avoa, "a vida e así". Pola tanto, disfrutade do que tedes. Non todos teñen a mesma sorte ca nós.


                          
     
Anira

El barco de mis sueños

Este é o primeiro podcast que publicamos neste blog. (Investigade o significado da palabra podcast).

 Ían lenos o conto "El barco de mis sueños", unha composición orixinal, inspirada no poema de Ana Mª Fernández "Deixádeme libre", publicado noutra entrada do blog.

El barco de mis sueños by user156457567

¡¡¡Quero bailar!!!

En clase vimos a película de Billy Elliot. Conta a historia dun neno que en vez de boxear, quere bailar. 

A película narra un conto ambientado nun ámbito moi real, un poboado mineiro no que había folgas cando gobernaba Margare Thatcher. Había moita xente en paro (que non tiña traballo), manifestacións e folgas.

A familia de Billy Elliot pasábao moi mal. Non tiñan diñeiro, quedaran sen nai, estaban en paro, case non tiñan que comer, tiveran que romper e utilizar o piano da súa nai morta para quentarse,... Por iso a súa familia sempre estaba dicindo palabras groseiras, pegándose, e chorando. 

A Billy Elliot gustáballe bailar, pero nesa época estaba mal visto que os nenos bailaran. A película amosa que antigamente o que podías facer dependía de se eras home ou muller, había cousas que só podían facer os homes, e cousas que só podían facer as mulleres. A mestra axúdao, con dureza e cariño, non soamente a aprender a bailar, senón tamén a tomar decisións de importancia.

Billy Elliot é unha película que nos ensina que debemos ser como queremos ser, ter autoestima, afrontar as dificultades e superalas.

Trailer de fotos:  

Laura

O tesouro

Onte soñei que era unha capitana pirata dun gran barco e que os compañeiros da miña clase eran a miña tripulación, ata a mascota do barco era o meu can Vipo.

Surcábamos os mares en busca da illa do tesouro. Pasamos moitos perigos, sereas que nos querían afogar, baleas xigantes, tiburóns asasinos, ata os policías do mar. Pero eu son moi valente e conseguimos pasar todos os perigos.

Un día o meu can Vipo ladrou que encontrara unha illa, así que fomos. Uns indios atacáronnos e Cristina, Inés, Tania, Anira e Laura déronlles unhas zurras e o resto buscaron o tesouro. Vipo encontrou o tesouro e desenterrouno e todos contentos fixemos unha festa.

Luana